Waarom de Nintendo 3DS en 2DS ineens zo duur zijn geworden
Er was een tijd dat je een Nintendo 3DS voor een paar tientjes oppikte. Tweedehands bak, lichte kras op het scherm, stylus kwijt. Niemand die er wakker van lag. Het was oude hardware. Klaar.
Dat tijdperk is voorbij. Wie nu zoekt naar een 3DS of 2DS schrikt zich vaak rot. Prijzen die richting nieuwe consoles gaan. Special editions die voor bedragen worden aangeboden waar je vroeger een complete collectie voor kocht. En het vreemde is: dit gebeurt niet langzaam. Het gebeurt nu.
Hoe kan een handheld van ruim tien jaar oud ineens zo gewild zijn? Het antwoord zit in schaarste, afgesloten digitale toegang, nostalgie met koopkracht en een markt die steeds meer werkt als een verzamelbeurs.
Van gebruiksvoorwerp naar eindstation
De Nintendo 3DS familie is niet zomaar oud. Het platform is afgesloten. Nintendo produceert ze niet meer, ondersteunt ze niet meer en de eShop is dicht. Wat overblijft, is een vaste hoeveelheid hardware die alleen nog onderling van eigenaar wisselt.
Zolang een platform leeft, voelt hardware vervangbaar. Zodra een platform wordt afgesloten, wordt elke console een eindstation. Dit is geen apparaat dat je later nog ergens nieuw koopt. Wat er is, is wat er is. Dat verandert de prijsvorming fundamenteel.
De eShop sloot, de waarde ging open
De sluiting van de 3DS eShop was een kantelpunt. Niet omdat iedereen ineens wilde hamsteren, maar omdat het ecosysteem definitief werd afgesloten. Digitale aankopen konden niet meer. Herdownloads kregen een houdbaarheidsdatum. Updates werden eindig.
Daarmee werd fysieke hardware weer relevant op een manier die we jaren niet meer hadden gezien. De 3DS werd niet langer een oude handheld, maar de toegang tot een complete generatie games. En zodra toegang schaars wordt, stijgt de waarde vanzelf.
Nostalgie met een pinpas
De spelers die zijn opgegroeid met de 3DS zijn nu volwassen. Niet symbolisch volwassen, maar praktisch volwassen. Met geld, met ruimte en met de behoefte om iets vast te houden dat voelt als toen.
Wat opvalt is hoe snel dit bij de 3DS gebeurt. Misschien omdat de bibliotheek zo sterk is. Misschien omdat het systeem zo eigen was. Misschien omdat het de laatste echt draagbare Nintendo handheld was voordat alles hybride werd. Hoe dan ook, veel mensen willen niet iets vergelijkbaars. Ze willen precies die versie.
Concrete prijsvoorbeelden
Hieronder staan realistische bandbreedtes die je momenteel veel ziet op tweedehandsmarkten. De exacte prijs hangt af van staat, accessoires en of de originele verpakking erbij zit.
Standaardmodellen
- Nintendo 3DS (standaard, gebruikt): ongeveer €90 tot €150
- Nintendo 3DS XL (standaard XL, gebruikt): ongeveer €150 tot €280
- New Nintendo 3DS (gebruikt): ongeveer €180 tot €300 of hoger
2DS familie
- Nintendo 2DS (wigmodel, gebruikt): ongeveer €80 tot €140
- New Nintendo 2DS XL (gebruikt): ongeveer €180 tot €300
Special editions en verzamelvarianten
- New Nintendo 3DS XL limited editions: vaak €400 tot €1.000 of hoger, vooral compleet en in topstaat
- Sealed of vrijwel nieuw met originele doos: regelmatig boven €600, afhankelijk van model en editie
Belangrijk detail: een compleet exemplaar met doos en inserts kan stevig duurder zijn dan dezelfde console los. Dat is geen detail, dat is een waardefactor.
De onderschatte 2DS
De 2DS was ooit het instapmodel. Geen scharnier, geen 3D, minder prestige. Juist daarom is hij nu interessanter dan veel mensen denken. Er zijn er minder van bewaard gebleven in goede staat en sommige uitvoeringen zijn verrassend schaars.
De New 2DS XL is daarbij een slimme uitzondering: technisch vergelijkbaar met de beste 3DS modellen, maar lange tijd onderschat. Die combinatie maakt hem nu populair bij spelers én verzamelaars.
De verzamelaar bepaalt de spelregels
De 3DS markt is geen gebruiksmarkt meer. Het is een verzamelmarkt. Dat betekent dat doos, handleidingen, originele stylus en algemene staat ineens zwaar meewegen. Een los systeem zonder doos heeft een plafond. Een compleet exemplaar kan zomaar tientallen procenten hoger uitkomen.
Het gaat hier niet alleen om kunnen spelen, maar om compleetheid. Dat is precies dezelfde logica die je ziet bij oudere Nintendo hardware, alleen gebeurt het bij de 3DS generatie opvallend snel.
Geen hype, maar een fase
Dit voelt misschien als een piek, maar alles wijst erop dat dit een structurele fase is. De 3DS zit op het punt waar een console ophoudt consumentenelektronica te zijn en begint te functioneren als cultureel object.
Te nieuw om vergeten te zijn. Te oud om nog terug te komen. En precies daar ontstaat waarde.
Reacties
Een reactie posten
Dank voor je bericht!